GÜNÜMÜZDE GEOMETRİ

Geometri 10. yy boyunca, matematik dallarının tümü gibi, hem daha genel, hem de daha soyut bir bilim dalı haline geldi. Zamanın(fizik bağlamındaki zaman) uzayın 4. boyutu olarak göz önüne alındı, çok boyutlu uzaylar klasik nesneler haline geldi; şekiller bilimi geometri, artık daha soyut yapıların açıklamasını çalışır. Geometri, üç yeni alana yöneldi: topoloji diferansiyel geometri ve cebirsel geometri.
Topoloji esnek, yani sürekli olarak biçim değiştirebilen şekilleri inceleyen bir bilim dalıdır.
Diferansiyel geometri, sonsuz küçükler anlamında, eğrilerin ve yüzeylerin yer yer gösterdikleri bazı özelliklerini konu edinir. Özellikle tekillik kavramıyla(bu kavrama göre, bir koninin tepesi, bu şekil için tekil bir noktadır) ilgilenir.
Cebirsel geometri, bütünü yerel görünümlerin binişimi biçiminde algılayan dal olarak düşünülebilir.
Bugün, cebir ve geometri dalları arasındaki ilişkiler, karşılıklı gönderme oyunu biçimini aldı. Christian Felix Klein’in yönteminde bazı geometrik özelliklere erişmeye yönelik her girişime, bir dönüşüm grubu denk düşüyordu. Günümüzde, her tür cebirsel yapıya geometrik bir görüntü eşlik ettirilebilir; elde edilen bu görüntüde doğrular ve noktalar hiçbir somut şekli göstermez.

GEOMETRİ VE SANAT İLİŞKİSİ
Geometri ve sanat birbirleri ile bağlantılı olup birbirlerini destekleyen iki bilimdir. Sanatta geometrinin kullanımı yüzyıllardan beri süregelmiştir.Özellikle mimari yapılarda geometriden faydalanılmıştır. En bilindik olarak da Mimar Sinan eserlerinde geometriden oldukça yararlanmış ve muhteşem eserler vermiştir. Eserlerinde geometriyi çok iyi kullanmış olması eserlerinin sağlam yapılar olmasına büyük bir katkı sağlamıstır.