11-10-2007, 01:17
ÇOCUKLARIN MATEMATİKÇİLER VE ÇALIŞMALARI HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİNİN KEŞFİ
David ROCK
Jean M. SHOW
(Çev: Asuman DUATEPE)
Matematikçiler yeni uluslar arası bir uzay istasyonları, uzay gemileri, cep telefonları, para çekme makineleri ve lunaparktaki eğlence araçları geliştirmek gibi projelerde çalışırlar. Parasal durumları düzenleyerek iş hayatına yön verirler. Matematikçilerin çalışmaları ile her gün karşılaşırız. Riskteki Millet (National Commission on Excellence in Education, 1983) ve Herkes Sayar gibi projelerden öğrendiğimiz üzere, gittikçe daha az öğrenci matematiği kullanacağı meslekler seçmektedir. Çocukların toplumdaki matematikçiler ve rolleri ile ilgili düşüncelerinin araştırılması öğretmenler için iyi bir insight oluşturulacaktır ve geleceğin matematikçilerinin bu konudaki kavram yanılgılarını azaltmak, ve düşüncelerini geliştirmek için fırsat verecektir.
Çocukların bilim adamları ve onların yaptığı işler ile ilgili düşünceleri üzerine yapılan çalışmalar oldukça yaygındır. Pek çok eğitimci öğürencilere "Bilim Adamını Çiz Etkinliği" yaptırmıştır. Çocuklardan bu etkinlik için alınan cevaplar onların genellikle bilim adamını laboratuarlarda çalışan, önlük giymiş, gözlüklü, dağınık saçlı beyaz erkek olarak düşündüğünü göstermiştir. Çocuklar bilim adamlarını genellikle yalnız yaşayan, toplumun rahatlığı için bir şeyler icat eden ve bulan insanlar olarak düşünürler. Resimlerinde bilim adamlarını iyi donanımlı laboratuarlarda çizerler (Fort and Varney, 1989; Krause 1977). Barman'ın 1999 da yaptığı araştırmada benzer sonuçları ortaya çıkarmıştır. Ayrıca Barman araştırmaya katılan çok az öğrencin bilim adamlarını teknoloji (bilgisayar, hesap makinesi gibi) kullanırken betimlediğini ortaya çıkarmıştır.
Öğrenciler Matematikçiler Hakkında Neler Düşünüyorlar?
Bu araştırmaların sonuçlarından yola çıkan araştırmacılar; "Çocuklar matematikçiler hakkında ne düşünüyor?" sorusunu cevaplandırmak için bu araştırmayı yapmışlardır. Bu araştırmada şu üç soru üzerinde çalışılmıştır: 1. Matematikçiler ne yapar? 2. Matematikçiler ne tür problemler çözerler? 3. Matematikçiler ne tür araçlar kullanırlar? Bir bu sorulardan oluşan ve gönüllü katılım esasına dayanan bir anket internet üzerinden temel eğitim öğrencilerine açılmıştır. İsim sorulmadan doldurulabilecek bu internet sayfasında öğrencilerden matematikçileri çalışırken resmedip yollamaları istenmiştir. Bu veri toplama süreci iki hafta sürmüştür.
Matematikçiler İşbaşında
Araştırmada elde edilen veriler göstermiştir ki öğrenciler matematikçilerinde kendilerinin sınıfta uğraştıkları matematiğe benzer şeylerle uğraştıklarını düşünmektedirler. Örneğin anketi cevaplayan anaokulu öğrencileri "matematikçiler ne yapar?" sorusunu "takvim yaparlar", "sayı öğretirler", "sayı sayarlar", "sayılarla çalışırlar", "sayı yaparlar" şeklinde cevaplandırmışlardır. Olumsuz cevap veren bir anaokulu öğrencisi "matematikçiler canavardır, insanları yerler" demişlerdir.
Birinci sınıf öğrencileri bu soruya daha geniş cevaplar vermişlerdir. Örneğin "bütün gün matematik yapar, belki eve gece gelir", "çok sıkı çalışır", "problem yapar, bence oldukça iyidirler", "matematikçi matematikte iyidir, matematiği bilen ve iyi yapan insandır" gibi.
Anaokulu öğrencilerinin ve birinci sınıf öğrencilerinin dörtte biri matematikçileri çim kesen, resim yapan ve ev işleri ile uğraşan bir insan olarak çizmişlerdir. Bu da onların matematikçileri kendi ana babaları gibi ya da kafalarında yer alan ebeveyn tipi gibi düşünmelerinden kaynaklanmaktadır.
İkinci ve üçüncü sınıf öğrencilerinin yorum ve çizimleri biraz daha çalışma alanına kaymıştır. İkinci sınıf öğrencilerin verdikleri cevapların % 62 si matematikçileri banka, market ve doktor ofisi gibi yerlerde çalışıyor olarak betimlemiştir. Geri kalan ikinci sınıf öğrencileri ve üçüncü sınıfların büyük çoğunluğu matematikçileri sınıf ortamında çalışır bir halde resmetmişlerdir. Bu çocuklar matematikçiyi tahta başında ya da kağıt kalemle işlemler yapan bir insan olarak tanımlamışlardır.
Dördüncü sınıf öğrencilerinin üçte biri matematikçileri başkalarına matematik öğreten ve başkalarına problemleri "yaptıran" olarak tanımlamamışlardır. Bir grup dördüncü sınıf öğrenci matematikçileri "problem yapan ve çözen insan olarak" tanımlamışlardır. Bir tane beşinci sınıf öğrencisi ise matematikçileri matematik problemi çözen insan olarak tanımlamıştır.
Altıncı, yedinci ve sekizinci sınıf öğrencilerin cevaplarında benzer bir örüntüye rastlanmıştır. Bu öğrencilerin büyük bir çoğunluğu matematikçilerin matematik "yaptığını", problem çözdüklerini söylemişlerdir. Bu öğrencilerdeki genel düşünce matematiğin matematikçilerin yaptığı iş; ne fazlası, ne de eksiği olduğudur. Hiçbir öğrenci matematikçilerin sınıf dışında yaptığı bir şeyden söz etmemiş, hayata ilişkin bir örnek vermemiştir. Bu öğrencilerin matematikçinin karşılaştığı günlük hayata ilişkin sorunlardan haberi olmadığı sonucu çıkarılabilir.
Matematikçilerin Çözdüğü Problemler
Öğrenciler matematikçilerin ne tür problemler çözdüğünü düşünürler. Öğrencilerin 3/4 ü matematikçilerin diğer insanların çözemediği zor problemleri çözdüğünü söylemiştir. Bu konuda ana okulu ve birinci ve ikinci sınıf öğrencileri çok özel yorum yapamamış, zor problemler çözerler, şeyleri sayarlar gibi cevaplar vermişlerdir.
Üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencileri bu "çok zor problemleri" "1000000x100000000000" ve ya 184+674" gibi örnekler vererek göstermişlerdir. 4 öğrenci matematikçiyi "yeni problem tasarlayan kişi" olarak tanımlamış, bir öğrenci ise "matematikçi zekidir" cevabını vermiştir. Altı öğrenci cevaplarında uygulamalı matematiğe değinmiştir; matematikçi hastalarla ve ilaçlarla uğraşır, uzaydaki şeylerle ilgilenir gibi. Bir öğrenci matematikçinin vaktini geometrik şekillerle ilgili problemleri çözmekle geçirdiklerini, çeşitli geometrik şekiller dizayn ettiklerini söylemiştir.
Orta okul öğrencilerinin % 23 ü matematikçilerin çözdüğü zor ve karışık problemlerin hiç kimse tarafından çözülemeyeceğini ifade etmişlerdir. Bir kısmı çok zor ve çözülmesi çok zaman alan problemler çözdüklerini ifade etmişlerdir. Matematikçilerin "güneşe gitmek ne kadar sürer?" ya da "ayla Jüpiter'in uyduları arası uzaklığın hesaplanması" gibi soruları çözmek için çaba sarf ettikleri de ifade edilmiştir.
Bu cevaplardan, çocukların matematikçilerin hiç kimsenin yapmak istemeyeceği bir işi yapıyor olduğunu düşündüğü sonucunu çıkarabiliriz. Matematikçilere ihtiyaç vardır çünkü başka hiç kimsenin yapamayacağı "zor" problemleri yaparlar. Bazı öğrenciler matematikçileri büyük sayılarla özdeşleştirmişlerdir, büyük olasılıkla büyük sayılar onlar için zor matematik demektir.
Matematikçinin Araçları
Matematikçiler ne tür araçlar kullanırlar? Ana okulu ve birinci sınıf öğrencileri bu soruyu "kalem, kağıt, tahta, takvim, sayı kartları" gibi sınıfta görmeye alışık oldukları araçların adını vererek yanıtlamışlardır.
İkinci ve üçüncü sınıf öğrencileri matematikçilerin hesap makinesi ve kağıt kalem kullandıklarını söylemişlerdir. Bir öğrenci matematikçilerin "zeka, beyin ve ellerini" kullandıklarını söylemiştir. Bir öğrenci "çubuk, parmak ve küp" kullandıklarını böylece hesaplama yapıp doğru cevabı söylediklerini belirtmiştir. Cetveller, geometrik şekiller, daktilolar ve makineler de bazı öğrenciler tarafından matematikçinin araçları olarak sıralanmışlardır.
Dördüncü sınıf öğrencilerinin cevaplarında bilgisayar ve hesap makinesi kelimesine sıklıkla rastlanmıştır. Bu öğrencilerin 1/3 ü hesap makineleri sayılarla çalışmaya yardım ettiği için değerli olduğunu söylemiştir. Ayrıca dördüncü sınıf öğrencilerinden de kağıt kalemi matematikçinin aracı olarak belirtenlere rastlanmıştır.
Beşinci sınıf öğrencilerinden biri dört araç tanımlamıştır;
bilgisayar; hesapları hızlı yapmak için,
kalem kağıt; küçük problemlerle uğraşmak ve problem ve fikirleri yazmak için,
beyin; olmazsa problemler anlamsızdır
hesap makinesi
Orta öğretim öğrencilerinin % 58 i hesap makinelerini bir numaralı araç olarak ilan etmiştir. İkinci araç olarak ta beyin ve iletkiyi düşünmüşlerdir. İletki kullanımına ortaokul yetişeğinde sık yer verilmesi onun bu listede üst sıralarda yer almasına neden olmuştur.
Bu araştırmanın olumlu sonuçlarından biri çok sayıda küçük ya da büyük öğrencinin beynin önemini anlamış olmasıdır. Büyük olasılıkla bu öğrenciler bir takım işlemler ve araçlar yardımıyla beynin çalışmasının geliştirilebileceğini anlayabilirler.
Matematikçileri Çizmek
132 anaokulu ile dördüncü sınıf arası öğrenciden çizimler araştırmacılara ulaşmıştır. Anaokulu öğrencileri çizimlerinde sayıları kullanmışlardır. Birinci sınıf öğrencileri ise çizimlerinde temel matematik kurallarını göstermişlerdir. Küçük öğrencilerin kalem, kağıt, tahta, silgi gibi sınıf ortamına ilişkin araçları çizmeye çalıştığı görülmüştür. Pek çok öğrenci gülen bayan figürler çizmişlerdir. Öğrencilerin yarısından fazlasının çizimlerinde ırkla ilgili herhangi bir ipucuna rastlanmamıştır.
İkinci, üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencilerinin çizimlerinde yaklaşık olarak eşit sayıda kadın ve erkek figüre rastlanmıştır. Yarısından fazlası sınıf ortamında yine çoğunluğu başka insanlarla çalışırken resmedilmiştir. Çizimlerin % 80 den fazlası figürlerin çalışmakta iken gülümsediklerini göstermiştir. Geri kalan öğrenciler ise üzgün, ciddi ve stresli figürler çizmeye çalışmışlardır. Bir öğrenci bir laboratuarda tahtaya E=mc2 yazmış çılgın bir bilim adamı çizmiştir.
Çocukların matematikçileri gülümserken çizmeleri oldukça olumlu bir tutumdur ve onların matematik yapmaktan zevk aldıklarını gösterir.
Yansımalar
Sınıfta matematik öğretirken matematiğin günlük yaş***ımızda matematikçiler ve matematikçi olmayanlar tarafından kullanıldığını belirmek oldukça önemlidir. Eğer öğrencinin gelecekteki eğitiminde matematiği takip etmesini istiyorsak matematiğin yaşamda kullanımını vurgulamak gerekir.
Ayrıca öğrencilere matematik tarihi ve matematiğin modern dünyada kariyer seçimlerindeki önemini anlatılmalıdır. Standartlar (NCTM, 1998) da belirtildiği üzere matematiksel fikirleri anlama her sınıf için geliştirilmeli ve derinleştirilmelidir. Kitaplardan, web sitelerinden, toplumdaki bazı insanlardan, eğitimcilerden ve diğer bazı kaynaklardan matematikçilerin çalışmaları ve başarıları öğrencilere aktarılmalıdır. Çocukların düşüncelerine kılavuzluk etmek için öğretmen bazı matematikçilerin matematikle bir hobiymişçesine uğraştıklarını belirtmesinde yarar vardır.
http://www.imo.hacettepe.edu.tr/
David ROCK
Jean M. SHOW
(Çev: Asuman DUATEPE)
Matematikçiler yeni uluslar arası bir uzay istasyonları, uzay gemileri, cep telefonları, para çekme makineleri ve lunaparktaki eğlence araçları geliştirmek gibi projelerde çalışırlar. Parasal durumları düzenleyerek iş hayatına yön verirler. Matematikçilerin çalışmaları ile her gün karşılaşırız. Riskteki Millet (National Commission on Excellence in Education, 1983) ve Herkes Sayar gibi projelerden öğrendiğimiz üzere, gittikçe daha az öğrenci matematiği kullanacağı meslekler seçmektedir. Çocukların toplumdaki matematikçiler ve rolleri ile ilgili düşüncelerinin araştırılması öğretmenler için iyi bir insight oluşturulacaktır ve geleceğin matematikçilerinin bu konudaki kavram yanılgılarını azaltmak, ve düşüncelerini geliştirmek için fırsat verecektir.
Çocukların bilim adamları ve onların yaptığı işler ile ilgili düşünceleri üzerine yapılan çalışmalar oldukça yaygındır. Pek çok eğitimci öğürencilere "Bilim Adamını Çiz Etkinliği" yaptırmıştır. Çocuklardan bu etkinlik için alınan cevaplar onların genellikle bilim adamını laboratuarlarda çalışan, önlük giymiş, gözlüklü, dağınık saçlı beyaz erkek olarak düşündüğünü göstermiştir. Çocuklar bilim adamlarını genellikle yalnız yaşayan, toplumun rahatlığı için bir şeyler icat eden ve bulan insanlar olarak düşünürler. Resimlerinde bilim adamlarını iyi donanımlı laboratuarlarda çizerler (Fort and Varney, 1989; Krause 1977). Barman'ın 1999 da yaptığı araştırmada benzer sonuçları ortaya çıkarmıştır. Ayrıca Barman araştırmaya katılan çok az öğrencin bilim adamlarını teknoloji (bilgisayar, hesap makinesi gibi) kullanırken betimlediğini ortaya çıkarmıştır.
Öğrenciler Matematikçiler Hakkında Neler Düşünüyorlar?
Bu araştırmaların sonuçlarından yola çıkan araştırmacılar; "Çocuklar matematikçiler hakkında ne düşünüyor?" sorusunu cevaplandırmak için bu araştırmayı yapmışlardır. Bu araştırmada şu üç soru üzerinde çalışılmıştır: 1. Matematikçiler ne yapar? 2. Matematikçiler ne tür problemler çözerler? 3. Matematikçiler ne tür araçlar kullanırlar? Bir bu sorulardan oluşan ve gönüllü katılım esasına dayanan bir anket internet üzerinden temel eğitim öğrencilerine açılmıştır. İsim sorulmadan doldurulabilecek bu internet sayfasında öğrencilerden matematikçileri çalışırken resmedip yollamaları istenmiştir. Bu veri toplama süreci iki hafta sürmüştür.
Matematikçiler İşbaşında
Araştırmada elde edilen veriler göstermiştir ki öğrenciler matematikçilerinde kendilerinin sınıfta uğraştıkları matematiğe benzer şeylerle uğraştıklarını düşünmektedirler. Örneğin anketi cevaplayan anaokulu öğrencileri "matematikçiler ne yapar?" sorusunu "takvim yaparlar", "sayı öğretirler", "sayı sayarlar", "sayılarla çalışırlar", "sayı yaparlar" şeklinde cevaplandırmışlardır. Olumsuz cevap veren bir anaokulu öğrencisi "matematikçiler canavardır, insanları yerler" demişlerdir.
Birinci sınıf öğrencileri bu soruya daha geniş cevaplar vermişlerdir. Örneğin "bütün gün matematik yapar, belki eve gece gelir", "çok sıkı çalışır", "problem yapar, bence oldukça iyidirler", "matematikçi matematikte iyidir, matematiği bilen ve iyi yapan insandır" gibi.
Anaokulu öğrencilerinin ve birinci sınıf öğrencilerinin dörtte biri matematikçileri çim kesen, resim yapan ve ev işleri ile uğraşan bir insan olarak çizmişlerdir. Bu da onların matematikçileri kendi ana babaları gibi ya da kafalarında yer alan ebeveyn tipi gibi düşünmelerinden kaynaklanmaktadır.
İkinci ve üçüncü sınıf öğrencilerinin yorum ve çizimleri biraz daha çalışma alanına kaymıştır. İkinci sınıf öğrencilerin verdikleri cevapların % 62 si matematikçileri banka, market ve doktor ofisi gibi yerlerde çalışıyor olarak betimlemiştir. Geri kalan ikinci sınıf öğrencileri ve üçüncü sınıfların büyük çoğunluğu matematikçileri sınıf ortamında çalışır bir halde resmetmişlerdir. Bu çocuklar matematikçiyi tahta başında ya da kağıt kalemle işlemler yapan bir insan olarak tanımlamışlardır.
Dördüncü sınıf öğrencilerinin üçte biri matematikçileri başkalarına matematik öğreten ve başkalarına problemleri "yaptıran" olarak tanımlamamışlardır. Bir grup dördüncü sınıf öğrenci matematikçileri "problem yapan ve çözen insan olarak" tanımlamışlardır. Bir tane beşinci sınıf öğrencisi ise matematikçileri matematik problemi çözen insan olarak tanımlamıştır.
Altıncı, yedinci ve sekizinci sınıf öğrencilerin cevaplarında benzer bir örüntüye rastlanmıştır. Bu öğrencilerin büyük bir çoğunluğu matematikçilerin matematik "yaptığını", problem çözdüklerini söylemişlerdir. Bu öğrencilerdeki genel düşünce matematiğin matematikçilerin yaptığı iş; ne fazlası, ne de eksiği olduğudur. Hiçbir öğrenci matematikçilerin sınıf dışında yaptığı bir şeyden söz etmemiş, hayata ilişkin bir örnek vermemiştir. Bu öğrencilerin matematikçinin karşılaştığı günlük hayata ilişkin sorunlardan haberi olmadığı sonucu çıkarılabilir.
Matematikçilerin Çözdüğü Problemler
Öğrenciler matematikçilerin ne tür problemler çözdüğünü düşünürler. Öğrencilerin 3/4 ü matematikçilerin diğer insanların çözemediği zor problemleri çözdüğünü söylemiştir. Bu konuda ana okulu ve birinci ve ikinci sınıf öğrencileri çok özel yorum yapamamış, zor problemler çözerler, şeyleri sayarlar gibi cevaplar vermişlerdir.
Üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencileri bu "çok zor problemleri" "1000000x100000000000" ve ya 184+674" gibi örnekler vererek göstermişlerdir. 4 öğrenci matematikçiyi "yeni problem tasarlayan kişi" olarak tanımlamış, bir öğrenci ise "matematikçi zekidir" cevabını vermiştir. Altı öğrenci cevaplarında uygulamalı matematiğe değinmiştir; matematikçi hastalarla ve ilaçlarla uğraşır, uzaydaki şeylerle ilgilenir gibi. Bir öğrenci matematikçinin vaktini geometrik şekillerle ilgili problemleri çözmekle geçirdiklerini, çeşitli geometrik şekiller dizayn ettiklerini söylemiştir.
Orta okul öğrencilerinin % 23 ü matematikçilerin çözdüğü zor ve karışık problemlerin hiç kimse tarafından çözülemeyeceğini ifade etmişlerdir. Bir kısmı çok zor ve çözülmesi çok zaman alan problemler çözdüklerini ifade etmişlerdir. Matematikçilerin "güneşe gitmek ne kadar sürer?" ya da "ayla Jüpiter'in uyduları arası uzaklığın hesaplanması" gibi soruları çözmek için çaba sarf ettikleri de ifade edilmiştir.
Bu cevaplardan, çocukların matematikçilerin hiç kimsenin yapmak istemeyeceği bir işi yapıyor olduğunu düşündüğü sonucunu çıkarabiliriz. Matematikçilere ihtiyaç vardır çünkü başka hiç kimsenin yapamayacağı "zor" problemleri yaparlar. Bazı öğrenciler matematikçileri büyük sayılarla özdeşleştirmişlerdir, büyük olasılıkla büyük sayılar onlar için zor matematik demektir.
Matematikçinin Araçları
Matematikçiler ne tür araçlar kullanırlar? Ana okulu ve birinci sınıf öğrencileri bu soruyu "kalem, kağıt, tahta, takvim, sayı kartları" gibi sınıfta görmeye alışık oldukları araçların adını vererek yanıtlamışlardır.
İkinci ve üçüncü sınıf öğrencileri matematikçilerin hesap makinesi ve kağıt kalem kullandıklarını söylemişlerdir. Bir öğrenci matematikçilerin "zeka, beyin ve ellerini" kullandıklarını söylemiştir. Bir öğrenci "çubuk, parmak ve küp" kullandıklarını böylece hesaplama yapıp doğru cevabı söylediklerini belirtmiştir. Cetveller, geometrik şekiller, daktilolar ve makineler de bazı öğrenciler tarafından matematikçinin araçları olarak sıralanmışlardır.
Dördüncü sınıf öğrencilerinin cevaplarında bilgisayar ve hesap makinesi kelimesine sıklıkla rastlanmıştır. Bu öğrencilerin 1/3 ü hesap makineleri sayılarla çalışmaya yardım ettiği için değerli olduğunu söylemiştir. Ayrıca dördüncü sınıf öğrencilerinden de kağıt kalemi matematikçinin aracı olarak belirtenlere rastlanmıştır.
Beşinci sınıf öğrencilerinden biri dört araç tanımlamıştır;
bilgisayar; hesapları hızlı yapmak için,
kalem kağıt; küçük problemlerle uğraşmak ve problem ve fikirleri yazmak için,
beyin; olmazsa problemler anlamsızdır
hesap makinesi
Orta öğretim öğrencilerinin % 58 i hesap makinelerini bir numaralı araç olarak ilan etmiştir. İkinci araç olarak ta beyin ve iletkiyi düşünmüşlerdir. İletki kullanımına ortaokul yetişeğinde sık yer verilmesi onun bu listede üst sıralarda yer almasına neden olmuştur.
Bu araştırmanın olumlu sonuçlarından biri çok sayıda küçük ya da büyük öğrencinin beynin önemini anlamış olmasıdır. Büyük olasılıkla bu öğrenciler bir takım işlemler ve araçlar yardımıyla beynin çalışmasının geliştirilebileceğini anlayabilirler.
Matematikçileri Çizmek
132 anaokulu ile dördüncü sınıf arası öğrenciden çizimler araştırmacılara ulaşmıştır. Anaokulu öğrencileri çizimlerinde sayıları kullanmışlardır. Birinci sınıf öğrencileri ise çizimlerinde temel matematik kurallarını göstermişlerdir. Küçük öğrencilerin kalem, kağıt, tahta, silgi gibi sınıf ortamına ilişkin araçları çizmeye çalıştığı görülmüştür. Pek çok öğrenci gülen bayan figürler çizmişlerdir. Öğrencilerin yarısından fazlasının çizimlerinde ırkla ilgili herhangi bir ipucuna rastlanmamıştır.
İkinci, üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencilerinin çizimlerinde yaklaşık olarak eşit sayıda kadın ve erkek figüre rastlanmıştır. Yarısından fazlası sınıf ortamında yine çoğunluğu başka insanlarla çalışırken resmedilmiştir. Çizimlerin % 80 den fazlası figürlerin çalışmakta iken gülümsediklerini göstermiştir. Geri kalan öğrenciler ise üzgün, ciddi ve stresli figürler çizmeye çalışmışlardır. Bir öğrenci bir laboratuarda tahtaya E=mc2 yazmış çılgın bir bilim adamı çizmiştir.
Çocukların matematikçileri gülümserken çizmeleri oldukça olumlu bir tutumdur ve onların matematik yapmaktan zevk aldıklarını gösterir.
Yansımalar
Sınıfta matematik öğretirken matematiğin günlük yaş***ımızda matematikçiler ve matematikçi olmayanlar tarafından kullanıldığını belirmek oldukça önemlidir. Eğer öğrencinin gelecekteki eğitiminde matematiği takip etmesini istiyorsak matematiğin yaşamda kullanımını vurgulamak gerekir.
Ayrıca öğrencilere matematik tarihi ve matematiğin modern dünyada kariyer seçimlerindeki önemini anlatılmalıdır. Standartlar (NCTM, 1998) da belirtildiği üzere matematiksel fikirleri anlama her sınıf için geliştirilmeli ve derinleştirilmelidir. Kitaplardan, web sitelerinden, toplumdaki bazı insanlardan, eğitimcilerden ve diğer bazı kaynaklardan matematikçilerin çalışmaları ve başarıları öğrencilere aktarılmalıdır. Çocukların düşüncelerine kılavuzluk etmek için öğretmen bazı matematikçilerin matematikle bir hobiymişçesine uğraştıklarını belirtmesinde yarar vardır.
http://www.imo.hacettepe.edu.tr/